Stacja VI: Święta Weronika ociera twarz Panu Jezusowi.
Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.
Tradycja uczy nas o Weronice. Ocierając zmęczoną twarz Jezusa postąpiła zgodnie z odruchem serca, nie bała się żołnierzy, nie lękała złośliwości, nie zrażały jej obelżywe słowa. Przyniosła Ci ulgę - był to gest pełen miłości. A w geście wdzięczności zgodnie z tradycją na płótnie, którym tę Twarz Otarła, odbiło się Chrystusowe Oblicze.
Dobra kobieta uczy nas realizacji ewangelijnych słów: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci Moich najmniejszych, Mnieście uczynili.” Pan Jezus jest wdzięczny za każdy uczynek naszej miłości względem bliźniego.
Panie spraw, byśmy wzorem św. Weroniki nie marnowali szans na spełnianie dobrych uczynków.
Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami !