Błogosławiona siostra Sancja Szymkowiak
Nabożeństwa w Sanktuarium - w kościele św. Rocha
Nabożeństwo ku czci błogosławionej siostry Sancji - piątek godz. 17:45
Msza święta wotywna – sobota godz. 10:00
Intencje modlitwy za przyczyną błogosławionej siostry Sancji można przekazać za pomocą „Skrzynki intencji” a także za pomocą formularza na dole strony
Świadek wiary
– Ciężkie czasy hitlerowskiej okupacji przyjęła jako okazję do całkowitego oddania siebie potrzebującym – tak o s. Sancji mówił Jan Paweł II w kazaniu beatyfikacyjnym. Papież ogłosił ją błogosławioną 18 sierpnia 2002 roku – podczas ostatniej pielgrzymki do Polski.
Znamienne są słowa s. Sancji wypowiedziane przed śmiercią, gdy pełna dziecięcej ufności, że Bóg nie odmówi niczego tym, którzy Go miłują, cichym głosem zapewniała otaczające ją grono sióstr: „polecajcie mi wasze sprawy a ja przedstawiać je będę Panu, bo umieram z miłości, a Miłość miłości niczego odmówić nie może”.
Śmierć S. Sancji była wielkim przeżyciem dla otoczenia. Kult polskiej zakonnicy zapoczątkowali angielscy i francuscy jeńcy, którym za życia s. Sancja z wielkim sercem pomagała. Wkrótce popłynęły do Tronu Bożego liczne prośby za jej pośrednictwem, a sława jej świętości, istniejąca już za życia, rozszerzała się. Znalazła wiernych czcicieli nie tylko w swoim Zgromadzeniu, ale przede wszystkim wśród młodzieży uczącej się i szukającej wyższych wartości życia. To sprawiło, że Zgromadzenie Sióstr Serafitek podjęło starania o beatyfikację siostry Sancji, której dokonał Ojciec święty Jan Paweł II w Krakowie 18 sierpnia 2002 r.
Do błogosławionej Sancji modlą się teraz studenci o zdanie egzaminów. U Sancji szukają pomocy alkoholicy w walce z nałogiem, a także małżeństwa, które nie mogą mieć dzieci, które proszą ją o potomstwo. Świadectwa rodziców, którzy po modlitwie za jej przyczyną doczekali się potomstwa są dowodem skuteczności wstawiennictwa błogosławionej Sancji
Beatyfikacja
Siostra Sancja została pochowana na poznańskim cmentarzu Bożego Ciała na Dębcu. Po ekshumacji w 1962 r. ciało przeniesiono na cmentarz w Żegrzu, a w 1969 r. po rekognicji - czyli rozpoznaniu jej tożsamości - złożono je przy kościele św. Rocha w Poznaniu.
Obecnie relikwie s. Sancji spoczywają w kościele św. Rocha w ołtarzu Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Proces Informacyjny rozpoczął się 24 marca 1968 r. i trwał na szczeblu diecezjalnym do 23 stycznia 1979 r. Odpis akt, przełożony na język łaciński, złożono 5 lipca 1984 r. w rzymskiej Kongregacji ds. Świętych. Dekret heroiczności jej cnót został promulgowany przez Ojca Świętego Jana Pawła II 18 grudnia 2000 roku. Wkrótce też cud za jej przyczyną dokonany, został zatwierdzony w Kongregacji Spraw Świętych.
Spośród wielu łask, które s. Sancja wyjednała wiernym korzystającym z jej wstawiennictwa, do procesu beatyfikacyjnego wybrano cudowne uzdrowienie nieuleczalnie chorego dziecka.
Uroczystości beatyfikacyjne odbyły się na krakowskich Błoniach 18 sierpnia 2002 r. Tydzień później jej relikwie wprowadzono uroczyście do kościoła św. Rocha. Relikwiarz w kształcie sarkofagu umieszczono w bocznym ołtarzu świątyni, do której przed wojną zachodziła s. Sancja.
